Władimir Karłowicz Sabler, (ur. w guberni tulskiej, zm. 8 września 1929 w Twerze) – rosyjski prawnik i działacz polityczny, oberprokurator Świątobliwego Synodu Rządzącego Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w latach 1911-1915.
Pochodził z rodziny szlacheckiej. W 1868 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Moskiewskim, uzyskując tytuł magistra nauk prawnych, i przez pewien czas pracował na uczelni jako wykładowca (docent). W 1880 otrzymał tytuł szambelana. W latach 1883–1892 kierował kancelarią Świątobliwego Synodu Rządzącego, zaś od 1892 do 1905 pracował jako doradca prawny w Świątobliwym Synodzie Rządzącym, z którego odszedł wskutek różnic zdań z oberprokuratorem Konstantinem Pobiedonoscewem. Od 1896 zasiadał w senacie. 6 maja 1905 wszedł do Rady Państwa jako radca tajny.
Od 2 maja 1911 do 5 lipca 1915 pełnił funkcję oberprokuratora Świątobliwego Synodu Rządzącego. Od 1913 sekretarz stanu. Reprezentował poglądy konserwatywneD. Pospielovsky, The Russian Church under the Soviet Regime 1917-1982, New York 1984, , s.186, działał w Galicyjsko-Russkim Towarzystwie Dobroczynnym.