Po wybuchu I wojny światowej i zajęciu Galicji przez wojska rosyjskie współorganizował struktury Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego na tym terenie.
Z urzędu oberprokuratora został odwołany w ramach szerszych zmian w gabinecie rządzącym, stanowiących reakcję na falę rozruchów, jakie miały miejsce w Moskwie w czerwcu 1915.
W 1915 oficjalnie przyjął razem z synami nazwisko żony - Diesiatowski.
Po rewolucji październikowej został w 1918 aresztowany w Nowoczerkasku i przewieziony pod konwojem do Moskwy. Czeka zdecydowała jednak o jego zwolnieniu. Żył w Moskwie; utrzymywał kontakty z hierarchią cerkiewną, w tym z patriarchą moskiewskim i całej Rusi Tichonem, a następnie zastępcą locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego metropolitą Sergiuszem. Zmarł w 1929 w Twerze na zsyłce.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Rady Państwa Imperium Rosyjskiego Kategoria:Oberprokuratorzy Świątobliwego Synodu Rządzącego Kategoria:Rosyjscy prawnicy Kategoria:Senatorowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Szlachta Imperium Rosyjskiego Kategoria:Tajni radcy Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1845 Kategoria:Zmarli w 1929