Decyzji tej nie potwierdził jednak car Mikołaj II, który nie tylko nakazał ponowne rozpatrzenie sprawy, ale i zdymisjonował Samarina ze stanowiska, zaś zmienionemu składowi Synodu (ulegał on corocznej rotacji) nakazał „wyrozumiałość”. W rezultacie Barnaba (Nakropin) został podniesiony do godności arcybiskupiej i otrzymał Order św. Włodzimierza II stopnia.
Po rewolucji lutowej został zmuszony do odejścia w stan spoczynku i zamieszkania w Wysokogórskim Monasterze Zmartwychwstania Pańskiego (eparchia niżnonowogrodzka i arzamaska) na prawach przełożonego. W 1918 został aresztowany w Moskwie, spędził kilka miesięcy w więzieniu na Tagance. W 1919 mianowany przełożonym monasteru Trójcy Świętej w Kalazinie, zaś rok później – biskupem archangielskim; nigdy nie udał się do tej eparchii. Zmarł w Moskwie w 1924.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1924 Kategoria:Biskupi tobolscy Kategoria:Eparchia pietrozawodzka i karelska Kategoria:Więźniowie radzieckich więzień