Monodelf rdzawoboczny (Monodelphis brevicaudata) – gatunek ssaka z podrodziny dydelfów (Didelphinae) w obrębie rodziny dydelfowatych (Didelphidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1777 roku niemiecki przyrodnik Johann Christian Polycarp Erxleben nadając mu nazwę Didelphis brevicaudata. Miejsce typowe w oryginalnym opisie to „lasy Ameryki Południowej” (); ograniczone w 1916 roku przez Paula Matschiego do Surinamu; uściślone w 2001 przez Roberta S. Vossa i współpracowników do Kartabo, w regionie Cuyuni-Mazaruni, w Gujanie. Holotyp to ciało zachowane w alkoholu i wyekstrahowana czaszka dorosłej samica (sygnatura BMNH 67.4.12.540, Muzeum Historii Naturalnej w Londynie).
Monodelphis brevicaudata należy do podrodzaju Monodelphis w kladzie z M. palliolata, M. touan i M. arlindoi. Dawniej do M. brevicaudata należały M. touan i M. palliolata. Takson orinoci został uznany w 2004 roku za odrębny gatunek lub podgatunek, jednak nie zostało to uwzględnione w późniejszych opracowaniach.