Harold Thomas Coulthard Walker KCB (ur. 18 marca 1891 w Plymstock, zm. 25 grudnia 1975 w Woking) – brytyjski wojskowy, admirał Royal Navy, uczestnik obu wojen światowych, w latach 1946–1947 dowódca brytyjskich morskich sił okupacyjnych w Niemczech.
Życiorys Harold T. C. Walker był synem generała Harolda B. Walkera i Harriet Edith Coulthard. Ukończył Royal Naval College w Osborne oraz Dartmouth, w 1908 roku rozpoczynając służbę w Royal Navy jako midszypmen. Podczas I wojny światowej służył między innymi na pancerniku „Bellerophon”. W 1918 roku wziął udział w rajdzie na Zeebrugge na pokładzie krążownika „Vindictive”. Został ranny podczas akcji i stracił dłoń. Od tej pory używał zamiast niej haka, co korespondowało z nadanym mu już wcześniej przydomkiem „Hooky”. Za udział w rajdzie był dwukrotnie wymieniony w sprawozdaniu.
W 1919 roku dowodził kanonierką rzeczną „Mantis” podczas brytyjskiej akcji na Dwinie w pobliżu Archangielska, w ramach interwencji przeciwko bolszewikom. Awansowany w 1931 roku do stopnia komandora (Captain), dowodził krążownikami „Canterbury” (1932) i „Canberra” (1934–1936). W latach 1938–1939 był dowódcą krążownika liniowego „Hood”.