Zagrożone tenrekowce stroszą kolce na głowie. Zazwyczaj są one położone, jednak wówczas prostują się w górę i na boki. Wysoce zaniepokojone zwierzę stroszy także kolce grzbietu. Wydaje też bzyczące dźwięki. W obronie własnej tenrekowce mogą uderzać przeciwnika swoją kolczastą głową. Odnotowano także walki samców tenrekowców, mniej agresywne niż w obronie przed drapieżnikami, obejmujące ruchy głową i uderzanie nosem, niekiedy połączone ze stroszeniem kolców. Walki takie wzmaga obecność samicy. Zupełnie inaczej postępują osobniki żeńskie, w razie spotkań dotykając się i wycofując. Spotykając narzucającego się samca, niechętna samica również może nastroszyć na niego kolce.
Cykl życiowy W sprzyjających warunkach rozród może trwać cały rok, choć niegdyś łączono go z porą deszczową. Samiec dotyka swoim nosem nosa samicy, jej ucha i odbytu. Wspina się na nią w końcu, na co samica odpowiada, przyjmując pozycję lordozy. Owulacja może zachodzić w następstwie kopulacji z samcem i pierwsze współżycie może nie prowadzić do ciąży. Kiedy już samica zachodzi w ciążę, trwa ona około 58 dni, wedle starszych źródeł 55-58. Ciężarne samice odławiano w maju, lipcu i październiku. Nosiły one w macicy odpowiednio 7, 3 i 7 zarodków. Badania w rezerwacie Analazamaotra ujawniły od 5 do 8 noworodków w miocie.