W rezerwacie Ivohibe osobniki odławiane w sierpniu i wrześniu były chłodne i nieruchawe po chłodnych nocach, jednak w ich układzie pokarmowych znaleziono pożywienie, co wskazuje na torpor dzienny bądź sezonowy.
Tenrekowiec pręgowany może wieść samotny tryb życia, niemniej zazwyczaj spędza je w prostych grupach rodzinnych złożonych z matki, ojca i ich potomstwa bądź nawet rozszerzonych grupach rodzinnych, które liczą do trzech pokoleń tenrekowców pręgowanych i niekiedy ponad 20 osobników. Prosta grupa rodzinna mieszkać może w prostej jamie w ziemi, natomiast rozszerzona tworzyć dość skomplikowany system nor. Nory takie występują w lasach pierwotnych lub wtórnych. Osobniki skupione w grupach potrafią też razem żerować. Kontaktują się ze sobą za pomocą sygnałów głosowych, w tym tworzonych za pomocą narządu strydulacyjnego na grzbiecie. Pocierając tworzące go kolce, wytwarzają dźwięki słyszane przez towarzyszy z odległości do 10 m. W niewoli zaobserwowano również cmokanie językiem i wargami w trakcie eksploracji nieznanego otoczenia. Uważa się, że zachowanie takie może służyć echolokacji.