Centralny Instytut Ochrony Pracy – Państwowy Instytut Badawczy (CIOP-PIB) – państwowy instytut badawczy zajmujący się tematyką kształtowania warunków pracy zgodnie z psychofizycznymi możliwościami człowieka.
Historia
Geneza i początki działalności (1933-1950) Pierwowzorem Instytutu była powołana w 1933 roku Wzorcownia Urządzeń Ochronnych oraz Poradnia Bezpieczeństwa Pracy i Przemysłu, działająca przy Muzeum Techniki pod kierownictwem inż. Andrzeja Mazurkiewicza. Po przerwie spowodowanej II wojną światową, w 1947 roku jej działalność reaktywowano jako Wzorcownię Urządzeń Bezpieczeństwa i Higieny Pracy z siedzibą w Warszawie przy ul. Tamka 1. Centralny Instytut Ochrony Pracy (CIOP) został oficjalnie utworzony na mocy ustawy z 4 kwietnia 1950 roku, przejmując majątek i zadania dotychczasowej Wzorcowni. Statut nadano mu 26 maja 1950 roku, a pierwszym przewodniczącym Rady Naukowej został prof. Ignacy Malecki. W strukturze Instytutu powstało wówczas 9 zakładów problemowych oraz 4 zakłady terenowe ukierunkowane na specyfikę lokalnego przemysłu:
* w Krakowie (wsparcie budowy Nowej Huty),
* w Bytomiu (hutnictwo i transport),
* w Gdańsku (gospodarka morska i przemysł stoczniowy),
* w Łodzi (przemysł włókienniczy).