Z czasem filie w Krakowie, Bytomiu i Gdańsku zostały zlikwidowane, natomiast placówka w Łodzi rozwinęła się w Zakład Ochron Osobistych (zbudowany od podstaw budynek przy ul. Wierzbowej 48 oddano do użytku po rozbudowie w 2006 roku).
Rozwój w latach 1951-1989 W 1951 roku w CIOP powstał Ośrodek Dokumentacji Naukowo-Technicznej oraz biblioteka naukowa, a także rozpoczęto wydawanie kwartalnika „Prace CIOP”. Od 1952 roku Instytut uzyskał uprawnienia do zatwierdzania do produkcji wzorów środków ochrony indywidualnej. Nadzór nad CIOP sprawowały kolejno: Centralna Rada Związków Zawodowych (od 1956) oraz Ministerstwo Pracy, Płac i Spraw Socjalnych (od 1973). W 1983 roku przy Instytucie powołano Międzyresortową Komisję do Spraw Aktualizacji Wykazu Najwyższych Dopuszczalnych Stężeń i Natężeń Czynników Szkodliwych dla Zdrowia w Środowisku Pracy (NDS i NDN), której sekretariat i koordynację prac powierzono CIOP. W grudniu 1985 roku (na mocy polsko-niemieckiego porozumienia o importowaniu usług budowlanych z NRD z 1986 r.) rozpoczęto budowę nowej, kompleksowej siedziby Instytutu przy ul. Czerniakowskiej 16 w Warszawie.