Uładzimir Dziamjanawicz Jahorau (, , Władimir Diemjanowicz Jegorow, ; ur. 7 listopada 1939 we wsi Rzeczyca w rejonie czerykowskim, zm. 4 października 2016) – białoruski i radziecki działacz młodzieżowy, oficer służb bezpieczeństwa i spraw wewnętrznych, minister spraw wewnętrznych Łotewskiej SRR (1985–1986) i Białorusi (1990–1994), przewodniczący KGB Białorusi (1994–1995), deputowany do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji (1996) oraz do Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I i II kadencji (1996–2004).
Życiorys W 1967 ukończył zaoczne studia w zakresie historii w Mohylewskim Instytucie Pedagogicznym, a w 1979 studia w Wyższej Szkole KGB ZSRR im. Feliksa Dzierżyńskiego. Pracę zawodową rozpoczął w 1958 od stanowiska dyrektora Rejonowego Domu Kultury w Czerykowie, następnie odbył służbę wojskową. Od 1962 był działaczem Komsomołu: pracował jako instruktor Komitetu Obwodowego w Mohylewie, II i I sekretarz mohylewskiego Komitetu Miejskiego, sekretarz-kierownik wydziału propagandy i pracy kulturalno-masowej mohylewskiego Komitetu Obwodowego, kierownik wydziału młodzieży studenckiej Komitetu Centralnego Komsomołu Białorusi i przewodniczący Komitetu Organizacji Młodzieżowych Białoruskiej SRR.