portret wykonany w technice dagerotypii kosztował 50-100 franków, o tyle cena tuzina portretów typu carte de visite wynosiła 20 franków.
Disdéri nie tylko wykonywał w swoim studiu portrety, ale również sprzedawał podobizny znanych osobistości (polityków, aktorów, pisarzy itp.). Chętnie korzystał z rosnącego zapotrzebowania na tego typu wizerunki, publikując w latach 1860-62 serię fotografii zatytułowaną Galerie des contemporains, na którą składały się portrety typu carte de visite opatrzone biografią przedstawionych na nim postaci.
W latach 50. i 60. atelier Disdériego cieszyło się ogromną popularnością. Dobra lokalizacja, liczni pomocnicy i dbałość o reputację pomagały mu w utrzymaniu pozycji. Mimo to starał się poszerzać zakres swojej działalności: w 1855 otrzymał prawo do fotografowania obiektów prezentowanych na wystawie światowej w Paryżu, a w 1861 w Saint-Cloud otworzył studio specjalizujące się w wykonywaniu portretów konnych. W 1865 roku rozpoczęło działalność atelier Disdériego w Londynie przy Brooke Street. Równolegle Disdéri prowadził prace nad udoskonaleniem technik fotograficznych, patentując szereg ze swoich osiągnięć i opisując je w kilku publikacjach, takich jak Renseignements photographiques (1855), Application de la photographie à la reproduction des œuvres d'art (1861) i L'Art de la photographie (1862).