Z dniem 1 listopada 1929 roku przeniesiony został z Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu do 1 pułku artylerii górskiej w Stryju na stanowisko dowódcy dywizjonu. Wkrótce został przesunięty ze stanowiska dowódcy dywizjonu na stanowisko zastępcy dowódcy 1 pułku artylerii górskiej. W związku z przeformowaniem 1 pułku artylerii górskiej w 1 pułk artylerii motorowej wraz z żoną wyjechał do Francji, gdzie odbywał roczne szkolenie wojskowe. Od 1 czerwca 1932 do maja 1936 roku pełnił funkcję zastępcy dowódcy 1 pułku artylerii motorowej w Stryju
Od 2 maja 1936 roku do klęski wrześniowej 1939 roku był dowódcą 1 pułku artylerii najcięższej w Górze Kalwarii. W tym czasie pułk był przezbrojony w nowy sprzęt zakupiony w czechosłowackiej fabryce Skoda, powstawały nowe budynki. Od 1935 roku kierowano do pułku poborowych głównie z Warszawy i Łodzi ze względu na wysoki poziom ich wykształcenia. Wiązało się to z koniecznością nauki poborowych prowadzenia i obsługi pojazdów mechanicznych. Oprócz intensywnego szkolenia i ćwiczeń wojskowych w pułku toczyło się bogate życie kulturalne. Istniało kółko dramatyczne, chór, orkiestra pułkowa, organizowano wyjścia do kina i teatru.