Alojzy Kaczmarczyk (ur. 31 maja 1896 w Paczółtowicach, zm. 13 listopada 1947 w Krakowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Józefa i Balbiny z domu Banasiewicz. Ojciec prowadził małe gospodarstwo rolne, matka była akuszerką. Miał sześciu braci. Ukończył szkołę powszechną w Paczółtowicach, następnie gimnazjum w Krakowie. W latach szkolnych działał w „Zniczu”, a później w Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie” i Drużynach Strzeleckich. W 1912 rozpoczął studia w Akademii Handlowej. Od 1913 był członkiem Związku Strzeleckiego.
Po wybuchu I wojny światowej, 6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Był żołnierzem IV batalionu I Brygady. Od listopada 1914 do marca 1915 przebywał w szpitalu. Po powrocie ze szpitala przydzielono go do 4 kompanii 5 pułku piechoty. W 1915 ponownie trafił do szpitala, a październiku tego roku odznaczył się w walce pod Koszyszczami. W lipcu 1916 przeniesiono go do służby w Państwowym Urzędzie Zaciągu w Szczuczynie. 15 czerwca 1917 powrócił do wojska, został przydzielony do 2 kompanii 5 pp. W 1917, czasie kryzysu przysięgowego opuścił koszary i ukrywał się pod zmienionym nazwiskiem.