placówka ta, którą Pilat prowadził do końca życia, cieszyła się dobrą renomą. Poza pracą pedagogiczną Pilat udzielał się w organizacjach społecznych i kulturalnych, był członkiem Towarzystwa Gospodarskiego, radnym miasta Lwowa, współorganizatorem uroczystości ku czci Aleksandra Fredry w 1865. W jego domu odbywały się co sobotę wieczorki literackie; utrzymywał kontakty zarówno ze środowiskami postępowymi, jak i zwolennikami pracy organicznej, m.in. Wincentym Polem, Antonim Małeckim, Karolem Szajnochą. Zmarłemu przyjacielowi Pol dedykował Legendę o św. Janie Kantym (1868).
Był autorem dramatów historycznych, rozpraw literaturoznawczych, recenzji literackich i teatralnych. Publikował na łamach „Dziennika Literackiego”, „Kółka Rodzinnego”, „Nowin”, „Czasu”, „Tygodnika Naukowego”. Ogłosił m.in.: Strusiowie (1848, dramat historyczny) Zofia Morsztynówna (1852, dramat historyczny) Młynarz i kowal (libretto operetki, nie zachowało się) Wycieczka w dziedzinę historii literatury („Dziennik Literacki”, 1852) Uwagi nad dziejopisarstwem literatury („Nowiny”, 1855) Studia estetyczne („Biblioteka Ossolineum”, tom III, 1863) Słowo wstępne (w: Pamiętnik Wincentego Pola do literatury polskiej XIX wieku, 1866)