jako osobisty znajomy ówczesnego premiera Wielkiej Brytanii Winstona Churchilla, przywódcy wolnych Francuzów, generała Charles’a de Gaulle’a i premiera rządu RP na obczyźnie, generała Władysława Sikorskiego. Cziczajew uczestniczył także w realizacji polityki wobec Polski, zwerbował prawdopodobnie Gienricha, jednego z ministrów rządu gen. Sikorskiego (jak się później okazało informatorem NKWD/Ludowego Komisariatu Bezpieczeństwa Państwowego był także inny członek polskiego rządu Sadikow). Ponieważ utrzymywał dobre stosunki z prezydentem Czechosłowacji, Edvardem Benesem, radzieckim agentem (wpływu), w latach 1944–1945 został przedstawicielem przy rządzie czechosłowackim, po wojnie zaś do 1947 roku radcą ambasady w Pradze i reprezentantem Związku Radzieckiego przy czechosłowackich organach bezpieczeństwa. Następnie odwołany do Moskwy, pracował w aparacie centralnym Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego Związku Radzieckiego na Łubiance. W 1950 roku wyjechał na dwa lata do NRD, po powrocie w 1952 roku przeniesiony na emeryturę.