Podgatunki i zasięg występowania IOC wyróżnia dwa podgatunki: C. n. nicobarica (Linnaeus, 1758) – Andamany i Nikobary, Archipelag Mergui, wyspy u wybrzeża południowo-zachodniej Tajlandii, wyspy u wybrzeży Malezji, indonezyjskie wyspy wokół Sumatry, Wallacea i Papui, niektóre spośród wysp Filipin, Wyspy Salomona C. n. pelewensis Finsch, 1875 – Palau
Morfologia thumb|left|220px Długość ciała wynosi 32–38 cm; masa ciała samca 460–525 g, masa ciała samicy 490–600 g. Głowa szara, z wyrastającymi z karku i na szyi długimi, sierpowatymi piórami tworzącymi rodzaj grzywy. Poniżej pióra ciemne, z silnym metalicznym połyskiem (zachodzi na nich efekt iryzacji) z przewagą barwy zielonej, z dodatkiem miedzianej i złotej. Dalsze pióra tułowia i skrzydeł z połyskiem niebieskim i granatowym. Ogon całkowicie biały, nogi czerwonawe, dziób czarny z naroślą u nasady. U młodych ptaków ogon jest czarny, a pozostałe pióra niemal pozbawione kolorowego połysku.