Podjęto działania w celu przeniesienia zbiorów i wznowienia działalności w zabytkowym hotelu Schwanen w tym samym mieście.
Historia muzeum Dzieje Muzeum Polskiego w Rapperswil kilka okresów, w których muzeum działało w różnych formach, zależnych od sytuacji politycznej w Polsce.
Muzeum Narodowe Polskie (1870–1927)
W 1868 r., w setną rocznicę konfederacji barskiej, w Rapperswilu nad brzegiem jeziora Zuryskiego wzniesiono staraniem hr. Władysława Platera Kolumnę Barską zwaną również „kolumną wolności”. W 1870 r. w rapperswilskim zamku Plater otworzył muzeum pamiątek historycznych oraz dzieł sztuki. Dzięki darom i legatom emigrantów przekazujących dzieła sztuki, pamiątki i militaria, archiwa i księgozbiory, skromna początkowo ekspozycja szybko rozrosła się, zajmując z czasem cały zamek. Instytucja nosiła nazwę Muzeum Narodowe Polskie. W 1895 r. w mauzoleum, w zamkowej wieży umieszczono urnę z sercem Tadeusza Kościuszki. Po śmierci Platera (1889) muzeum pozostawało pod opieką wybitnych działaczy emigracyjnych i było miejscem ich dorocznych spotkań i obrad. Od 1889 r. do 1914 r. kustoszem Muzeum Po śmierci Władysława Platera był Włodzimierz Rużycki de Rosenwerth. W trakcie swojej działalności muzeum było inicjatorem i organizatorem szeregu działań, nawiązujących do ważnych wydarzeń z historii Polski, m.in.