3 maja 1891 zorganizowało obchody 100-lecia uchwalenia Konstytucji 3 maja, w których wzięło udział wielu Polaków przebywających wówczas w Szwajcarii, w tym Bolesław Limanowski z Genewy czy Maria Konopnicka, która przebywała w Zurychu. Poetka odwiedziła rapperswilski zamek ponownie latem 1899 r., tym razem w towarzystwie Elizy Orzeszkowej. W liście do Tadeusza Garbowskiego Orzeszkowa pisała, że duże wrażenie zrobił na niej sam zamek, ale muzeum oceniła jako ubogie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, zgodnie z testamentem Platera, zbiory muzeum przewieziono w 1927 r. specjalnym pociągiem do kraju pod kierownictwem Kazimierza Brokla, a zamkiem zawładnęło polskie MSZ. Oprócz urny z sercem Naczelnika eskortowanej przez szwajcarskich oficerów, w 13 wagonach pomieszczono ok. 3 tys. dzieł sztuki, 2 tys. pamiątek historycznych, 20 tys. sztychów, 9 tys. medali i monet, 92 tys. książek i 27 tys. manuskryptów. Archiwalno-biblioteczne zbiory rapperswilskie zgodnie ze stanem na dzień 1 stycznia 1927 składały się z zespołówMarek Żukow-Karczewski, Sprawa raperswilska, „Życie Literackie”, 23 VIII 1987 r., nr 34 (1848), s.