Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny – kościół w Irkucku (ros. Иркутский римско-католический костёл во имя Успения Пресвятой Девы Марии) wzniesiony w latach 1881-1884 na miejscu drewnianego kościoła katolickiego zbudowanego w 1826 roku, który spłonął w wielkim pożarze Irkucka w lipcu 1879 roku. Kościół nazywany jest także „kościołem polskim” (ros. Польский костёл), gdyż powstał dzięki zamieszkałym w Irkucku zesłańcom powstania styczniowego (1863-1864), oraz ze względu na zewnętrzne wykończenie z klinkieru „kościołem czerwonym” (ros. Красный костёл).
W latach 1974–1978 został przerobiony na salę organową i obecnie stanowi drugi budynek irkuckiej filharmonii, jest również jedynym na Syberii obiektem architektonicznym urządzonym wewnątrz w stylu neogotyckim. Budynek jest położony przy ul. Suche Batora 1.
Historia Pod koniec XVIII wieku po nieudanych wystąpieniach zbrojnych mających na celu obronę niepodległości Rzeczypospolitej (konfederacja barska i insurekcja kościuszkowska) wielu Polaków zostało zesłanych na Syberię i znaczna ich część osiedliła się w Irkucku, a katolicka wiara stała się dla zesłańców symbolem przynależności narodowej. Po przegranej przez Napoleona wojnie z Rosją nastąpiły kolejne masowe deportacje.