Już w XVIII wieku powstały pierwsze parafie, jednakże nie było zgody władz carskich na budowę kościoła.
Kościół drewniany W 1825 roku pełniący wtenczas w Irkucku służbę bernardyni, dzięki staraniom grafa Giulio Litty (1763-1839), który był członkiem zakonu maltańskiego i bratem kardynała, uzyskali zezwolenie na budowę świątyni. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych (skrót ros. МВД) Rosji zgodziło się na budowę kościoła pod zniekształconą nazwą „Wniebowzięcia Najświętszej Panny”. Prace szły szybko i już w następnym roku drewniany kościół był postawiony. Całkowity koszt budowy wyniósł około 25 tys. rubli, nie licząc 3 tysięcy wydanych wcześniej na kupno placu. Pieniądze pochodziły z dobrowolnych datków ludzi, gdyż władze miasta nie zgodziły się na finansowane budowy z podatków.
W 1855 roku przeprowadzono kapitalny remont, wnętrze świątyni wydłużono przez wyburzenie ściany oddzielającej nawę od sieni, pobielono ściany, odnowiono obrazy i położono nowy dach, a w 1856 roku wymieniono fisharmonię na nową z paryskiej fabryki Debaina.