Franjo Wölfl ( lub Фрањо Велф, ur. 18 maja 1918 w Zagrzebiu, zm. 8 lipca 1987 tamże) – jugosłowiański piłkarz narodowości chorwackiej występujący na pozycji napastnika, reprezentant Jugosławii (1938–1951) i Chorwacji (1940–1944), srebrny medalista Igrzysk Olimpijskich 1948, trener piłkarski.

Kariera klubowa Wychowanek klubu HŠK Concordia z Zagrzebia. W latach 1935–1937 grał w czechosłowackim zespole Viktoria Pilzno, skąd przeniósł się do HŠK Građanski. Swój debiut w nim zaliczył w 1938 roku i grał w nim do 1945 roku, czyli do czasu rozwiązania drużyny. W sezonie 1939/40 wywalczył z Građanskim mistrzostwo Jugosławii. Z kolei w 1943 roku został mistrzem Chorwacji i królem strzelców ligi.

W 1945 roku po rozwiązaniu Građanskiego i utworzeniu na jego miejsce Dinama Zagrzeb Wölfl został zawodnikiem tego klubu. W Dinamie grał do końca swojej kariery, czyli do zakończenia sezonu 1952/53. Wraz z Dinamem wywalczył tytuł mistrza kraju w 1948 roku, dwa wicemistrzostwa w latach 1947 i 1951 oraz Puchar Jugosławii w 1951 roku. W sezonach 1946/47 i 1947/48 był królem strzelców jugosłowiańskiej ligi. Zdobył odpowiednio 28 i 22 gole w lidze.