Tadeusz Hankiewicz (ur. 15 października 1918 w Jekaterynosławiu, zm. 24 grudnia 1995 w Warszawie) – pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego, dyplomata, działacz partyjny i społeczny.
Życiorys W latach 1941–1943 służył w Armii Czerwonej, a od 1943 roku w 1 Polskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Walczył w bitwie pod Lenino, a następnie przeszedł szlak bojowy do Berlina, biorąc udział w operacji zdobycia tego miasta. Po zakończeniu II wojny światowej pozostał w wojsku. Brał udział w walkach z podziemiem niepodległościowym pod Mińskiem Mazowieckim, był przewodniczącym komisji obwodowej w Rembertowie w trakcie sfałszowanego przez komunistów referendum w Polsce w 1946 roku oraz brał udział w kampanii propagandowej w trakcie wyborów do Sejmu w 1947 r.Spotkanie kawalerów orderów Krzyża Grunwaldu i Virtuti Militari, "Za Wolność i Lud", nr 5, 1 lutego 1986, s. 11..
W 1951 ukończył studia w Akademii Sztabu Generalnego WP im. gen. Karola Świerczewskiego. Według materiałów zgromadzonych w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej był w latach 1947–1953 tajnym współpracownikiem (informatorem) stalinowskiej Informacji Wojskowej o pseudonimie „Antoni”tadeusz&page=1&url= |Informacje w inwentarzu IPN.