W następnych latach był między innymi dowódcą 6 Dywizji Piechoty w Krakowie, attaché wojskowym Ambasady PRL w Pekinie (1957–1960), szefem Wydziału Wojskowych Spraw Zagranicznych Sztabu Generalnego WP, attaché wojskowym Ambasady PRL w Belgradzie (1965–1969) oraz dyrektorem Biura w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (1969–1979). W 1979 przeszedł w stan spoczynku. W latach 1979–1983 był chargé d’affaires, radcą ambasady i ministrem pełnomocnym Ambasady Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w Albanii.
Członek PPR (1945–1948) i PZPR (od 1948). W latach 1956–1957 był członkiem Egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Krakowie. Od 1979 do 1981 pełnił funkcję członka Komitetu Zakładowego PZPR w MSZPaweł Ceranka, Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR w Ministerstwie Spraw Zagranicznych 1949–1989, w: „Pamięć i Sprawiedliwość”, 27, 2016, s. 305..
Był wiceprezesem Rady Krajowej Kombatantów WP, członkiem Rady Naczelnej ZBoWiD oraz członkiem Komisji Odznaczeniowej i Komisji Zagranicznej Zarządu Głównego ZBoWiD, także wiceprezesem środowiska byłych żołnierzy 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza KościuszkiSpotkanie kawalerów orderów Krzyża Grunwaldu i Virtuti Militari, "Za Wolność i Lud", nr 5, 1 lutego 1986, s.