Zbudowano nowe kajuty dla 49 pasażerów i 63 członków załogi. Ilość dział 150 mm zmniejszono do 4. Od końca 1880 r. statek pływał w składzie oddziału statków Oceanu Spokojnego. W poł. 1885 r. na "Pietierburgu" ograniczono uzbrojenie na 2 działa 150 mm i 4 działa mniejszego kalibru. Zimą 1887/1888 r. ponownie zmieniono kotły parowe. W marcu 1893 r. władze marynarki wojennej zakupiły parochod "Pietiesburg", przeznaczając go do celów szkoleniowych dla Floty Czarnomorskiej. Nazwa została zmieniona na "Bieriezań". Załoga liczyła 11 oficerów i 160 marynarzy. Na statku zmieniono uzbrojenie (8 dział 75 mm, 2 działka 37 mm i 4 karabiny maszynowe). Pojawiły się 2 burtowe wyrzutnie torpedowe 381 mm i wyrzutnia min morskich. Po przebudowie statek pod koniec kwietnia 1894 r. wszedł do służby bojowej. W 1901 r. został on całkowicie zelektryfikowany. Od pocz. grudnia 1904 r. do pocz. lutego 1908 r. statek przechodził kapitalny remont. Moc maszyn parowych wzrosła do 3200 KM, zaś prędkość do prawie 14 węzłów. Po jego ukończeniu został przeniesiony do oddziału rezerwy Floty Czarnomorskiej. Od 1911 r. wchodził w skład oddziału szkoleniowego (szkolili się na nim oficerowie minowi). Na pocz. 1914 r. statek włączono do dywizjonu łodzi podwodnych w charakterze bazy pływającej dla ich załóg.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bieriezań · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.