W grudniu 1921 nacjonaliści wspólnie z Partią Postępową zdołali obalić stanowy rząd Australijskiej Partii Pracy (ALP) i utworzył własny z Fullerem jako premierem, jednak za sprawą rozłamu w Partii Postępowej, przetrwał on zaledwie siedem godzin (choć Fuller zdążył już zostać zaprzysiężony, a zatem jest to klasyfikowane jako bardzo krótka, ale pełnoprawna kadencja premiera).
W 1922 kierowana przez niego NPA wygrała wybory, a Fuller po raz drugi został premierem stanowym, tym razem na okres trzech lat, do 1925 roku, kiedy w kolejnych wyborach władza w stanie wróciła w ręce ALP. Po tej porażce Fuller zrezygnował z funkcji lidera stanowego partii, ale pozostał członkiem parlamentu. W 1928 wyjechał do Londynu, gdzie objął urząd tzw. agenta generalnego (quasi-ambasadora) Nowej Południowej Walii. W 1931 powrócił do kraju, ale zrezygnował już z dalszego uczestnictwa w życiu publicznym. Zmarł w 1940 w Sydney, przeżywszy 79 lat.
Odznaczenia W 1919 roku otrzymał Order św. Michała i św. Jerzego klasy Rycerz Komandor, co uprawniało go do dopisywania przed nazwiskiem tytułu Sir.
Bibliografia
Kategoria:Premierzy Nowej Południowej Walii Kategoria:Członkowie Izby Reprezentantów Australii Kategoria:Członkowie Parlamentu Nowej Południowej Walii Kategoria:Australijscy prawnicy Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1940