Kazimierz Radosław Elehard baron Kelles-Krauz, ps. "Radosław"Wiesław Bieńkowski. "Kazimierz Kelles-Kraus. Życie i Dzieło". Polska Akademia Nauk – Oddział w Krakowie. Prace Komisji Nauk Historycznych Nr 24. Strona 289. Wrocław-Warszawa-Kraków. Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich. Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk. 1969, "Michał Luśnia"Nowa encyklopedia powszechna PWN, tom 3 I-Ł, str. 333. Wydawnictwo Naukowe PWN. Wydanie pierwsze. Warszawa 1997. ISBN 83-01-11097-X (ur. 22 marca 1872 w Szczebrzeszynie, zm. 24 czerwca 1905 w Pernitz w Austrii) – polski socjalista, filozof, socjolog, publicysta, pedagog. Działacz i teoretyk Związku Zagranicznego Socjalistów Polskich, później Polskiej Partii Socjalistycznej.
Życiorys Urodził się w Szczebrzeszynie 22 marca 1872 jako syn Michała Wilhelma Eleharda i Matyldy Daniewskiej, siostrzenicy Piotra Wysockiego. Kelles-Krauzowie byli rodem szlacheckim, wywodzącym się z Inflant, który w 1583 i 1585 otrzymał potwierdzenie tytułu barona. Michał Kelles-Krauz, mając 21 lat, wziął udział w powstaniu styczniowym, w wyniku czego, na skutek carskich represji popowstaniowych stracił cały majątek i w związku z tym zmuszony został do podjęcia pracy urzędnika. Z powodów zawodowych często zmieniał miejsce zamieszkania. W 1882 roku przeniósł się wraz z rodziną do Radomia, gdzie Kazimierz rozpoczął naukę.