Pod koniec 1910 i na początku 1911 zbrojne powstania przeciwko reżimowi Porfirio Díaza rozprzestrzeniały się w całym Meksyku. Najważniejsze centra opozycji znajdowały się w północnym stanie Chihuahua, gdzie Francisco Madero, Pancho Villa i Pascual Orozco oblegli największe miasto regionu, Ciudad Juarez, i w stanie Morelos, w centralnym Meksyku, gdzie Emiliano Zapata stanął na czele ludowej insurekcji chłopów.
Na początku marca 1911 Zapata doszedł do wniosku, że jeśli nie uda mu się opanować najważniejszych miast w Morelos zanim Madero rozpocznie rokowania z Díazem, to postulaty jego ruchu (reforma rolna) zostaną zignorowane. Zapata także chciał ustanowić autonomię stanu Morelos względem rządu centralnego. Jeszcze jednym czynnikiem była rywalizacja ruchu Zapaty z potężną rodziną Figueroa, która dominowała w sąsiednim stanie Guerrero.