Nowy, także drewniany, klasztor pochodził z 1530 r. Rozbudowany i obwarowany w 1580 r. przez opata Józefa Wereszczyńskiego. Uległ spaleniu w 1682 r. Obecny jest murowany i został wzniesio­ny za opatów Józefa Kurdwanowskiego (1739–1748) i Wawrzyńca Bułharewicza (1748–1767). Wewnątrz ozdobiony był polichromią za opata Leonarda Prokopowicza w latach 1769–1779.

Konsekracji kościoła dokonał w 1780 r. biskup lubelski Jan Kanty Lenczewski. Po kasacie za­konu kościół funkcjonował jako parafialny.

Z klasztoru pochodził wybitny benedyktyn Mikołaj Stanisław Kieszkowski, który w oparciu o doświadczenia i rozwiązania architektoniczne z Opactwa doprowadził do zbudowania murowanego kościoła i klasztoru w Horodyszczu.

W latach 1845–1879 był opuszczony i zaniedbany. Stał się magazynem dla majątku rosyjskiego generała. Sprzęty kościelne na polecenie bp. Józefa Goldtmanna zostały rozdane innym parafiom. Rewindykacja od władz rosyjskich dokonała się staraniem ks. Wincentego Wołosewicza za zgodą cara.