„Czwarty album avant-rockowego szkockiego kolektywu Mogwai jest czymś dewiacyjnym – można go kochać lub nienawidzić. Trudno sobie wyobrazić, by te dziewięć w dużej mierze instrumentalnych utworów pozostawiło wrażenie bycia 'w porządku'” – stwierdził Michael Hubbard z musicOMH.
„Happy Songs to zgrabna porcja muzyki” – ocenił Jacek Kinowski z magazynu Porcys dodając: „Miękkie, delikatne brzmienie, skandynawskie melodie (Múm), ciepła atmosfera poobiedniej zadumy. Sypkie partie perkusjonaliów, gdzieniegdzie pianinko, smyki. Z rzadka reminiscencje gitarowej furii, znanej doskonale kibicom zespołu. Częściej spotykamy tu wyciszenie, coś też jakby samozadowolenie”.
„Coraz ciężej powiedzieć, w którą stronę zmierzają członkowie Mogwaia” – stwierdził Tomasz Plata na łamach Gazety Wyborczej wyjaśniając: „Na pozór w ich muzyce zmienia się mało - to nadal rozbudowane gitarowe formy wykonywane ze świadomością efektu dramatycznego, rozwijające się powoli, ale konsekwentnie”. (…) Chyba po raz pierwszy tak wyraźnie słychać, że Szkotom znacznie bliżej do Sigur Rós lub nawet Radiohead niż Godspeed You!