Członek Wojskowo-Rewolucyjnej Organizacji, agitator wśród żołnierzy, członek Strajkowego Komitetu Rewolucyjnego podczas rewolucji 1905.
W marcu 1907 był przedstawicielem Lenina w specjalnym sądzie partyjnym. Następnie był obrońcą w wielu procesach politycznych w Petersburgu; wstąpił też do partii bolszewickiej. W 1914 wydawał wraz ze Zbigniewem Fabierkiewiczem legalne pismo SDKPiL "Nowa Trybuna". W jego mieszkaniu łącznik niemieckiego wywiadu przekazywał pieniądze na finansowanie działań bolszewików w tym przede wszystkim na gazetę "Prawda"C. Schulz, J. Lorenzen, C. Guenther, N. Koschofer Die Geschichte Russlands Ep1 - Sankt Petersburg, Koeln: Colonia Media (2011), a movie for WDR/NDR/RBB, 00:30:00Г. Л. Соболев. Тайный союзник. Русская революция и Германия. СПб, 2009, s. 298—310. Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu 1917 wszedł w skład Komitetu Wykonawczego Piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich (RDRiŻ), w której był reprezentantem piotrogrodzkiej grupy SDKPiL. Rzecznik prawny reaktywowanego pisma "Prawda". Od czerwca 1917 przewodniczący Wyborskiej Dumy Dzielnicowej w Piotrogrodzie i członek Tymczasowej Dumy Miejskiej Piotrogrodu.