Latem 1917 był członkiem ogólnorosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego (CKW) Rad z ramienia SDKPiL i przedstawicielem KC SDPRR(b) w komisji do opracowania ordynacji wyborczej do Konstytuanty. Od listopada 1917 członek Komisji Śledczej Piotrogrodzkiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego w sprawie "spisków kontrrewolucyjnych", a od grudnia 1917 kierownik wydziałów: Redakcyjnego, Śledczego i Konsultacyjnego Kolegium Komisariatu Ludowego Sprawiedliwości.
Od 29 marca 1918 do 15 listopada 1920 przewodniczący Małej Rady Komisarzy Ludowych Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (RFSRR). Pod koniec sierpnia 1918 prowadził pierwsze przesłuchanie Fanny Kapłan po dokonaniu przez nią zamachu na Lenina. W styczniu 1919 opracował "Podstawowe wytyczne w sprawie prawa karnego RFSRR" ogłoszone w grudniu 1919 jako uchwała Komisariatu Ludowego Sprawiedliwości RFSRR. Od 10 lutego 1919 komisarz ludowy sprawiedliwości Litwy, a od 27 lutego 1919 Republiki Litewsko-Białoruskiej i członek CKW tej Republiki (do kwietnia 1919, gdy te rejony zostały zajęte przez wojska polskie). Brał udział w VIII Zjeździe RKP(b) w marcu 1919 jako delegat Komunistycznej Partii Litwy i Białorusi. 1919-1921 wykładał zasady sowieckiej polityki karnej na Komunistycznym Uniwersytecie im. Swierdłowa i na kursach Czeki. Na początku lat 20.