Poliptyk z Marią i Dzieciątkiem Jezus – gotycki ołtarzyk z kości słoniowej w formie czworobocznej, zamykanej kapliczki. Miejsce powstania jest nieznane; zaliczany jest do grupy dzieł wykonanych na dworze króla Karola IV Pięknego. Do 1882 roku tryptyk znajdował się w kolekcji Timbala. W tym czasie został zakupiony do zbiorów rzemiosła artystycznego w paryskim Luwrze, gdzie znajduje się do dziś.

Wygląd Jest to niewielki poliptyk, którego rozmiary wynoszą 28,20 cm (wysokość) i 23,50 cm (rozpiętość skrzydeł). Łączy elementy architektoniczne (struktura ołtarzyka), rzeźby i malarstwa (polichromii). Centralną część poliptyku stanowi czworoboczna kapliczka nakryta niskim ostrosłupowym daszkiem, otwarta od strony frontalnej ostrołukową arkadą (w nią wpisana jest mniejsza z łukiem trójlistnym), ponad którą znajduje się wimperga. U nasady łuku arkady niewielkie ozdobne kapitele. Wewnątrz kapliczki pełnoplastyczna figura Maryi z Dzieciątkiem. Matka Boska ukazana została jako młoda, urocza niewiasta, odziana w suknię, płaszcz i długi welon. Na jej skroniach spoczywa korona, w lewej ręce widoczny jest fragment trzonu (najprawdopodobniej berła). Swój wzrok kieruje w stronę Dzieciątka, które oparte jest o lewe ramię Maryi; w lewej rączce trzyma jabłko, prawą dłoń kładzie na piersi Matki.