Maryja ukazana jest w klasycznym kontrapoście; wygięcie to spowodowane jest ciężarem Dzieciątka, a ponadto tworzy plastyczny efekt, często stosowany w rzeźbie gotyckiej.
Kapliczka jest zamykana za pomocą pary skrzydeł; każde z nich jest dwudzielne. W architektonicznych obramieniach, przypominających front kapliczki, w dwóch strefach umieszczone są sceny z cyklu o tematyce bożonarodzeniowej. W górnej strefie od lewej (od strony widza): Zwiastowanie i Nawiedzenie św. Elżbiety, po prawej: Boże Narodzenie. Poniżej Pokłon Trzech Króli oraz Ofiarowanie w świątyni.
Analiza Od strony ikonograficznej dzieło koncentruje się wokół narodzenia Dzieciątka Jezus. Pomimo wyboru przedstawień powszechnych w dziełach sztuki tematów, wątki zredagowano w sposób indywidualny, podporządkowując ich kompozycje ramom kwater. Rzadką formułę ikonograficzną prezentuje scena Bożego Narodzenia, gdzie owiniętym w pieluszki Dzieciątkiem opiekuje się Józef (który trzyma go w rękach), podczas gdy Maria budzi się ze snu, wyciągając prawą dłoń ku Jezusowi.