Poliptyk z Marią i Dzieciątkiem Jezus jest cennym przykładem XIV-wiecznej plastyki z kości słoniowej. W dobie gotyku głównym ośrodkiem produkcji tego typu dzieł stał się Paryż, gdzie – oprócz niewielkich przenośnych ołtarzyków mających najczęściej formę dyptyków i tryptyków – wykonywano statuetki, głównie Marii z Dzieciątkiem, ekskluzywne przedmioty codziennego użytku (kufry, grzebienie, lusterka), które, ze względu na swoją mobilność, były rozpowszechniane na terenie całej Europy.

Niewykluczone, iż paryski poliptyk z Marią i Dzieciątkiem Jezus został wykonany w kręgu dworu króla Karola IV Pięknego. Oprócz nastroju ceremonii (który emanuje z niewielkich scen bożonarodzeniowych i insygniów królewskich trzymanych przez Maryję i Dzieciątko w centralnej części poliptyku) o dworskim charakterze świadczy styl dzieła. Historycy sztuki wiążą styl poliptyku nie tylko z innymi dziełami z kości słoniowej (m.in. dyptyki z Pierpont Morgan Library, Muzeum Watykańskiego oraz muzeum Wiktorii i Alberta, tryptyki z Saint-Sulpice i Angers), ale także z pozłacaną figurą Madonny z Dzieciątkiem, ofiarowaną przez Joannę d’Évreux (trzecią żonę Karola IV Kapetynga) opactwu Saint-Denis (obecnie w Luwrze).