W tym celu zreformował przede wszystkim kolonialne sądownictwo, usuwając z niego ostatnie elementy sądownictwa wojskowego i wprowadzając w sprawach karnych system oparty na ławach przysięgłych, zbliżony do tego obowiązującego w Anglii. Ograniczył też stosowanie wobec skazańców kary chłosty, wprowadzając limit liczby batów, jaką mógł orzec sąd (limit ten ustalono na 50 batów, co stanowiło znaczny postęp, bowiem wcześniej w Australii zdarzały się nawet kary 1000 batów, często kończące się śmiercią w męczarniach). Dopuścił także byłych skazańców, którzy zakończyli już odbywanie kary, do zasiadania w ławach przysięgłych.
Bourke zreformował także zasady nabywania ziemi w kolonii, wprowadzając zasadę, iż w Nowej Południowej Walii nie ma ziemi niczyjej - cała ziemia niezajęta jeszcze przez prywatnych właścicieli należy do Korony i może jedynie od niej zostać nabyta. Pozbawił jakiejkolwiek mocy prawnej umowy nabycia ziemi od Aborygenów (które były zwykle zawierane w sposób wykorzystujący znacznie niższy poziom cywilizacyjny Aborygenów - ich liderzy godzili się oddawać duże obszary ziemi za stosunkowo mało wartościowe przedmioty, chociażby tanią biżuterię).