Autorzy opisują jego futro w górnych częściach ciała jako szarawe do bladego rudego brązu. Zwracają uwagę na od 4 do 8 dużych, ciemnych pasów idących przez grzbiet kunołaza pręgowanego, kształtem zbliżonych nieco do długich trójkątów, podstawami skierowanych ku grzbietowi zwierzęcia, a wierzchołkami natomiast ku brzusznej stronie ciała drapieżnika. Wskazują oni zarazem na jaśniejszą część brzuszną, pozbawioną także znaczeń.
Czaszka zwierzęcia, długa a wąska, cechuje się zwężoną okolicą zaoczodołową i długim grzebieniem. Płaskie łuki jarzmowe i krótkie a tępe wyrostki zaoczodołowe także są jej charakterystycznymi cechami. Puszka słuchowa ma owalną, wydłużoną komorę tylną, rozszerzoną do przodu.
Pysk kunołaza pręgowanego jest długi i zaostrzony. Kończy się on rhinarium, dużym i przeoranym głęboką bruzdą z górnym brzegiem podwójnie wypukłym. Twarz zwierzęcia zdobią wąskie czarne pręgi rozpoczynające się pośrodkowo od nosa i przebiegające w kierunku barku. Kolejne dwie czarne pręgi zaczynają się na pysku, okrążają duże oczy zwierzęcia, by ciągnąć się dalej przy podstawie ucha do szyi. Uszy też są duże. Pod okiem leży biała plama, podobnie nad okiem kolejna. Na szyi zaczynają się kolejne dwa czarne pasma, nie zawsze stałe, niekiedy rozpadające się w pojedyncze kropki. Zakrzywiają się potem do dołu w kierunku łokcia.