Żyje prawdopodobnie na ziemi, tam też bywał kunołaz łapany i tam robiono mu zdjęcia z kamer. Często spotykano go wzdłuż strumieni, żyje prawdopodobnie na dnie lasu, na co wskazuje też jego dieta. Niemniej wydaje się dobrym wspinaczem. Prawdopodobnie częściowo spędza więc czas na drzewach. Spotykano go również w dziuplach dużych drzew, a także 8 m nad powierzchnią ziemi. Zwierzęta trzymane w niewoli znaczyły zapachem z gruczołu kroczowego poprzez ocieranie się na powierzchniach. Samce dokonywały tego częściej niż samice. W razie zaniepokojenia, pobudzenia czy konieczności obrony zwierzęta potrafiły nawet wyciskać oleistą zawartość z rzeczonego gruczołu, szybko podnosząc ogon.
Kunołaz pręgowany nie podejmuje migracji.
Cykl życiowy Pojedyncza samica w ciąży została odnaleziona na Borneo w lutym. W niewoli natomiast obserwowano mioty liczące jeden do dwóch młodych. Noworodki były słabo rozwinięte, ledwo zdolne czołgać się, z zamkniętymi oczami i uszami. Noworodek płci żeńskiej ważył 125 g przy 25 centymetrach długości. Oczy otwierały dopiero pomiędzy wiekiem 9 a 12 dni. Chodzić zaczynały po około 18 dniach życia pozamacicznego, a w wieku 4 tygodni potrafiły już wspinać się na drzewa. W wieku 4 miesięcy zbadana młoda samica miała 76 cm długości, ważyła 1050 g.