Po 10 tygodniach zwierzę zaczynało samodzielnie się żywić, a po 6 miesiącach osiągało wielkość dorosłego osobnika. Jednak dopiero z osiągnięciem dojrzałości płciowej pojawiło się płowe zabarwienie szyi i na brzuchu. Długość pokolenia wynosi 5 lat.
Rozmieszczenie geograficzne Państwa, gdzie odnotowano obecność zwierzęcia, to Brunei, Indonezja (Sumatra, Kalimantan), Malezja (Sarawak, Sabah, Półwysep Malajski), Mjanma (jednak brak współczesnych doniesień), Tajlandia.
Kunołaz pręgowany zamieszkuje w zależności od podgatunku następujące obszary: H. derbyanus derbyanus – Mjanma, Tajlandia, Półwysep Malajski, Sumatra, Siberut i Borneo; H. derbyanus minor – Południowa Pagai; H. derbyanus sipora – Sipura.
Ekologia thumb|left|Kunołaz pręgowany żyje w lasach Siedliskiem kunołaza pręgowanego są lasy deszczowe, szczególnie nizinne. Spotykano go zarówno w lasach pierwotnych, jak i przekształconych ręką ludzką. Sięga 1660 m nad poziomem morza (niektóre źródła podają 1575 m), być może rzadko jednak zapuszcza się wyżej niż 900, nie można jednak wykluczyć, że niska liczba stwierdzeń wynika raczej z rzadko prowadzonych na takich terenach badań. Na Borneo sięga do wysokości 1200 m nad poziomem morza, podczas gdy na Sumatrze zwierzę występuje w lasach nizinnych od 150 do 800 m nad poziomem morza.