Morfologia Długość ciała 600–700 cm; oczekiwana masa ciała około 5000 kg. Wal ten zajmuje w swojej rodzinie szczególne miejsce ze względu na niezwykłe uzębienie: w żuchwie oprócz paru dużych zębów na przodzie znajduje się jeszcze co najmniej 12 mniejszych zębów, a ponadto około 10 par zębów w górnej szczęce. Wyglądem i zwyczajami przypomina pozostałe gatunki zyfiowatych.
Ekologia Tryb życia Tasmanowal dziobogłowy został odkryty dopiero w 1933 i od tego czasu obserwowano niewiele osobników tego gatunku. Do niedawna sądzono, że występuje on tylko w morzach oblewających Nową Zelandię, jednak w latach siedemdziesiątych stwierdzono jego obecność również u wybrzeży Argentyny i Chile. Prawdopodobnie żywi się głównie głowonogami i rybami.
Rozmnażanie Nic nie wiadomo na temat rozmnażania tego gatunku.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii DD ( „brak danych”).
Przypisy Nazwy zwyczajowe za:
Kategoria:Zyfiowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1937 roku