Głębokość zmiażdżenia jednostek VIIC została ustalona matematycznie w czasach konstruowania tego typu, jednakże przy użyciu współczesnych metod matematycznych, głębokość zmiażdżenia tych okrętów określono na 280 metrów. right|thumb|Rufa U-995 typu VIIC/41 z widoczną konfiguracją pędników oraz rufowych płaszczyzn sterowych. Przed dwoma symetrycznie rozmieszczonymi śrubami widoczne dwa symetryczne rufowe stery głębokości, na pierwszym zaś planie podwójne stery kierunku.Płaszczyzny sterowe okrętu stanowiły dwa symetryczne stery głębokości umieszczone na rufie za śrubami oraz stałe stery głębokości o niewielkim promieniu obrotu na dziobie, a także podwójne stery kierunku za sterami głębokości na rufie. Układ ten zapewniał dobre panowanie nad okrętem, w tym krótki czas zanurzenia nie przekraczający 40 sekund.
Udział w drugiej wojnie światowej Niemiecka flota doświadczyła ogromnych strat wśród okrętów tego typu w trakcie prowadzonych podczas drugiej wojny światowej działań morskich w ramach Bitwy o Atlantyk. W roku 1941 utraconych zostało 21 okrętów tego typu, U-580 i U-583 zatonęły na skutek wypadków, a U-570 został zajęty przez siły brytyjskie i wcielony do Royal Navy jako HMS „Graph”.