Gieorgij Piotrowicz Riabcew (Aleksandrow), ros. Георгий Петрович Рябцев (Александров) (ur. we wsi Podolnowo w guberni jarosławskiej, zm. ?) – rosyjski, a następnie radziecki wojskowy (major), tłumacz w Zarządzie „Wołga” Organizacji Todta, propagandysta Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, a następnie dowódca 3 Pułku Piechoty 1 Dywizji Piechoty Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej.
Życiorys W 1913 r. ukończył wyższą szkołę podstawową w Sankt Petersburgu. Pracował jako ślusarz-monter. Brał udział w I wojnie światowej. Od 1917 r. służył jako podoficer w 1 Pułku Rosyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego we Francji, a następnie w batalionie rosyjskim Legii Cudzoziemskiej. W 1919 r. powrócił do Rosji. W kwietniu 1920 r. został zmobilizowany do wojsk bolszewickich. Objął funkcję szefa komendanta stacji telefonicznej samodzielnej kompanii łączności 64 Brygady Strzeleckiej. Od maja tego roku dowodził plutonem. W lipcu został dowódcą oddziału zwiadowców 190 Pułku Strzeleckiego. Od grudnia dowodził mieszanym oddziałem zwiadowczym 64 Brygady Strzeleckiej. W czerwcu 1941 r. został ranny. Od października tego roku dowodził kompanią 379 Pułku 127 Samodzielnej Brygady Strzeleckiej, od maja 1922 r.