W czasie krótkiego okresu pokoju 5 Pułk, jako jeden z najlepszych w całej armii, często stacjonował w Warszawie, jako asysta króla saskiego i księcia warszawskiego Fryderyka Augusta. W kolejnych wojnach, epoki napoleońskiej kapitan Jaskólski również brał czynny udział. Walczył w 1812 roku w Rosji, następnie odbył kampanie 1813 i 1814 r. Po bitwie narodów pod Lipskiem, w dniu przeglądu resztek wojsk polskich pod Schluchtern, 28 października 1813 roku, Napoleon przyznał kawalerzystom IV Korpusu Jazdy, 150 orderów Legii Honorowej. Epopeję napoleońską skończył również z najwyższym polskim odznaczeniem wojskowym – Krzyżem Kawalerskim Orderu Wojskowego Virtuti Militari.
Po ostatecznym upadku Napoleona, wraz z resztkami oddziałów polskich Jaskólski, wrócił do kraju i wstąpił do powstającej armii Królestwa Polskiego. Dostał przydział do 2 Pułku Ułanów – słynnych „białych ułanów pułkownika Józefa Dwernickiego”. W 1819 roku odszedł z wojska. Być może miała na to wpływ sytuacja rodzinna i potrzeba innego ułożenia swego życia, jako że 4 stycznia 1817 roku Jaskólski ożenił się z Anną Dangel.