Wybuch powstania listopadowego, w 1830 zastał Jaskólskiego poza wojskiem. W styczniu 1831 zaciągnął się do formującego się 2 Pułku Jazdy Kaliskiej pułkownika Ludwika Sczanieckiego. Pierwszy dywizjon pułku, złożony z dwóch szwadronów, powstał w miejscowości Wolborz, a jego dowódcą mianowany został, awansowany na majora, Jaskólski. W swych pamiętnikach Ludwik Sczaniecki pisał: „...miałem dobrych i gorliwych kapitanów komendantami szwadronów, i dowódcę 1-go dywizjonu majora Jaskólskiego...”. Pisał o nim też jako o człowieku „nieobojętnym na swój honor”. Mimo olbrzymich trudności z wyszkoleniem rekrutów, którzy stanowili większość żołnierzy, już w lutym pułk skierowano do sił głównych armii powstańczej. W okresie tym, będąc najbardziej doświadczonym oficerem pułku, Jaskólski często zastępował dowódcę podczas jego nieobecności.