thumb|Pierwsza drukowana książka, która ukazała się na Filipinach, „Doctrina Cristiana” z 1593, w piśmie baybayin i łacińskim Baybayin (baybayin ᜊᜌ᜔ᜊᜌᜒᜈ᜔) – alfabet sylabiczny używany do zapisu języka tagalskiego i niektórych innych języków filipińskich. Składa się z siedemnastu znaków. Powstał w okresie poprzedzającym kolonizację archipelagu przez Hiszpanów, zdradza podobieństwa do alfabetów z Sumatry i subkontynentu indyjskiego. Stopniowo został wyparty przez alfabet łaciński. Stanowi integralną część krajowej kultury, uznawany jest za pierwsze pismo używane przez Filipińczyków.

Pochodzenie i nazwa

Powstanie tego alfabetu datuje się na około 1200. Jego pochodzenie jest przedmiotem dyskusji. Wskazuje się na jego podobieństwa do systemów pisma wywodzących się z subkontynentu indyjskiego, w tym do pisma tamilskiego. Zauważa się również pokrewieństwo baybayinu z alfabetami używanymi na Celebesie i Sumatrze. Nazwa tego alfabetu wywodzi się z tagalskiego, od słowa baybay oznaczającego plażę lub morski brzeg, jak również od słowa pagbaybay oznaczającego wymawiać. Termin baybayin w odniesieniu do rodzimego filipińskiego systemu pisma po raz pierwszy pojawił się w 1613, w pióra franciszkanina Pedra de San Buenaventury.