W jego twórczości możemy dostrzec m.in. tenebryzm barokowy i światłocień; ciemnym, ponurym i przygnębiającym stylem obrazów, wzorowanym na twórczości Juana de Valdés Leal, Franciska Goi oraz romantycznego Eugenia Lucasa. Jego warsztat związany z tenebryzmem wskazuje na obecny i rozpowszechniony w tamtych czasach w Hiszpanii obskurantyzm.
Jego prace są bardzo charakterystyczne, odznaczają się solidnym wykonaniem, a typowymi kolorami pojawiającymi się na jego obrazach jest czerń i ochra. Charakterystyczne są wyraźne, pełne kontury postaci wraz z mocnymi pociągnięciami pędzla. Jest ekspresjonistą – malował okrutną rzeczywistość, postacie doświadczone przez życie, biedne, nieszczęśliwe.
Głównym tematem jego dzieł była Hiszpania, ale również życie codzienne przedstawiane przez święta, zwyczaje, biedę, prostytucję; występuje brzydota i groteska. Odzwierciedlała także nastoje chłopskie, spotkania intelektualistów (przyjaciele z kawiarni Pombo) oraz tematy Pokolenia 98, np.: bieda na przedmieściach, jadalnie dla bezdomnych, karczmy, tańce ludowe domu publiczne, aresztowania, egzekucje, etc.