po czwarte, jeżeli sukcesy są sprawiedliwą nagrodą, to niepowodzenie należy traktować jako zasłużoną karę za brak odwagi, niekompetencję, lenistwo, wymierzoną poprzez bezosobową, niemniej jednak sprawiedliwą logikę tego systemu. Ideologią kapitalizmu stała się etyka protestancka, której kanonem jest przesłanie moralne, ze każdy ma prawo dać z siebie wszystko.

Podstawowe różnice dzielące społeczeństwo kapitalistyczne od wcześniejszych systemów społecznych zawierają się w pojęciu modernizacji. Kategoria ta, stosowana w odniesieniu do długookresowych zmian w czasie, jest synonimem procesów dokonujących się jednocześnie w kilku wymiarach, a zwłaszcza złożoności systemu społecznego i racjonalności działania. Rezultatem przełomu politycznego, zapoczątkowanego przez rewolucję francuską, stało się oddzielenie Kościoła od struktur państwowych, jednostka zyskała większą autonomię względem sfery publicznej i państwa, następowała separacja ról związanych z pracą zawodową od ról związanych z rodziną i domem. W ramach postępującego podziału pracy dokonywała się specjalizacja ról zawodowych, czego aspektem stał się rozdział funkcji związanych z zarządzaniem firmą. Tym, co odróżnia racjonalność kapitalistyczną od jej wcześniejszych postaci, jest przewidywalny i bezosobowy charakter podejmowania decyzji oraz kalkulacja zysków i strat.