Wilhelm Schmalz (ur. 1 marca 1901 w Reussen, zm. 14 marca 1983 w Braunfels) – niemiecki oficer, uczestnik II wojny światowej, generał porucznik, kawaler Krzyża Rycerskiego z Liśćmi Dębu.

Początki kariery wojskowej W 1919 roku walczył w III Marine Brigade Lowenfelda przeciwko niemieckim komunistom. Następnie służył w Reichswehrze. W lutym 1923 roku został mianowany porucznikiem kawalerii, następnie awansował aż do stopnia majora i stanowiska dowódcy batalionu piechoty.

Druga wojna światowa Od września do października 1939 roku brał udział w napaści na Polskę; został odznaczony Krzyżem Żelaznym obu stopni.

Od maja do czerwca 1940 roku brał udział w kampanii francuskiej. Został odznaczony Krzyżem Rycerskim. Od listopada 1940 roku był dowódcą batalionu motocykli w 9 Dywizji Pancernej. W kwietniu 1941 roku uczestniczył w napaści na Jugosławię.

Od 22 czerwca 1941 roku brał udział w walkach na froncie niemiecko-radzieckim, walczył na Ukrainie. W lutym 1942 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Niemieckim i – awansowany do stopnia podpułkownika – został dowódcą pułku piechoty w 9 Dywizji Pancernej. W październiku 1942 roku został mianowany pułkownikiem.