Od stycznia 1943 roku służył w powstającej 1 Dywizji Pancerno-Spadochronowej „Hermann Göring”. W maju 1943 roku został dowódcą pułku grenadierów (Panzergrenadier-Regiment) tej jednostki. Brał udział w walkach we Włoszech, m.in. w bitwie o Monte Cassino. 23 grudnia 1943 roku otrzymał Liście Dębu do Krzyża Rycerskiego.
16 kwietnia 1944 roku został wyznaczony na dowódcę dywizji „Hermann Göring” (we Włoszech). W maju 1944 roku otrzymał awans na generała majora. Od 4 października 1944 roku był dowódcą Korpusu Pancerno-Spadochronowego „Hermann Göring”.
30 stycznia 1945 roku został mianowany generałem porucznikiem.
Po kapitulacji Niemiec 8 maja 1945 roku został wzięty do niewoli przez Amerykanów.
Po wojnie Został postawiony przed amerykański trybunał wojskowy jako podejrzany o popełnienie zbrodni wojennych we Włoszech. W 1950 roku został uniewinniony i zwolniony.
Linki zewnętrzne
Bibliografia
Kategoria:Generałowie Luftwaffe Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona niemiecka) Kategoria:Uczestnicy walk na froncie wschodnim w II wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy walk na froncie zachodnim w II wojnie światowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1983 Kategoria:Odznaczeni Orderem Waleczności (Bułgaria)