Przekleństwo (Biblia) – polskie słowo „przekleństwo” jest ogólnym określeniem dla grupy słów hebrajskich oraz greckich o wspólnym znaczeniu zapowiadania zła. Dokładne zbadanie znaczenia owych słów pozwoli na ujawnienie subtelnych różnic, których nie uwzględnia polski odpowiednik.
Stary Testament W czasach Starego Testamentu przekleństwo wypowiadano wtedy, gdy ktoś przekroczył ustalone normy postępowania albo gdy nie dopełnił warunków zawartego przymierza potwierdzonego przysięgą. Rzucano przekleństwo wtedy, gdy nie było możliwości osobistego wykonania kary. Często stosowano formułę „Niech PAN przeklnie człowieka”, w ten sposób angażując Boga, który w zastępstwie będzie dochodzić sprawiedliwości (Księga Jozuego 6:26 według tłumaczenia Edycja św. Pawła; 1 Księga Samuela 26:19 oraz inne miejsca, w których domyślnie kierują uwagę na Boga). Czasami przekleństwo wypowiadano w formie modlitwy o boską interwencję, która przyniesie skutki zbliżone do tych wymienionych w zawartej umowie (zob. Jeremiasza 18:21-23).
Aby wypowiadane przekleństwo miało moc sprawczą musiało być zaakceptowane przez Boga i mieć wyraźny powód.