Adresatem takiego przekleństwa był Bóg, król lub rodzice.
Nowy Testament W Nowym Testamencie, podobnie jak w Starym Testamencie, „przekleństwo” jest formą wypowiedzi, której celem jest wyrządzenie szkody poprzez czynniki nadprzyrodzone. W Nowym Testamencie termin „przekleństwo” jest ekwiwalentem słów: rzeczownika ara, rzeczownika anathema, rzeczownika katára, przymiotnika epikatáratos, czasownika kataráomai, rzeczownika katáthema i czasownika katathematízo.
Zobacz też anatema przekleństwo Chama
Przypisy
Bibliografia Jenni E., Westermann C., Theological Lexicon of the Old Testament, Hendrickson Publishers Inc., 1997 Koehler L., Baumgartner W., Stamm J. J., Wielki słownik hebrajsko-polski i aramejsko-polski Starego Testamentu, Warszawa 2008. New International Dictionary of New Testament Theology, edited by Colin Brown, wersja CD-ROM. New International Dictionary of Old Testament Theology and Exegesis, pod. red. Willem A. VanGemeren, wersja CD-ROM. Popowski R., Wielki słownik grecko-polski Nowego Testamentu wydanie z pełną lokalizacją greckich haseł, kluczem polsko-greckim oraz indeksem form czasownikowych, Warszawa 2006. The Anchor Bible Dictionary, pod. red. David Noel Freedman, wersja CD-ROM. Theological dictionary of the New Testament, pod red. G. Kittela i G. Fredricha, reprint 1985.
*